วันนี้มาอัพข้อมูลเพิ่มเติมจากเรื่อง Kuroshitsuji ค่า 

ในเรื่อง 「黒執事」 Kuroshitsuji (Black Butler) เล่ม 4 บทที่ 16 ชื่อตอน At noon : คนนอก” หน้า 55-56 เป็นตอนที่อัคนีได้เล่าถึงประวัติของพระแม่กาลีไว้อย่างคร่าวๆ คิดว่าเป็นเรื่องที่น่าสนใจดี (บวกกับความชอบส่วนตัว  โหะๆๆๆๆ...) จึงได้เกิดเป็นเอนทรีเรื่องราวของพระแม่กาลี อันเป็นที่เคารพของเจ้าชายโซมาและหัตถ์ของเทพเจ้าอัคนี (ตอนแรกจะใช้ชื่อนี้แต่มันยาวไป - -" ฮะๆ)

หน้า 54

หน้า 55
หน้า 56 

¨ กำเนิดพระแม่กาลี ¨

พระแม่กาลี นั้นเป็นภาคหนึ่งของพระแม่อุมา ซึ่งเป็นมเหสีของพระอิศวร หรือพระศิวะ (พระอิศวรนั้นเป็นหนึ่งใน 3 มหาเทพ ซึ่ง 3 มหาเทพนั้นประกอบด้วย พระพรหมา-ผู้สร้าง  พระศิวะ-ผู้ทำลาย  และพระวิษณุ-ผู้รักษา)

พระแม่อุมา หรือนัยหนึ่งเรียก ปารวตี บรรพตี และพระมหาเทวี บางแห่งเรียก เหมวดี ชคันมาตา ทุรคา กาลี  ศยามา จัณฑี ไภรวี นามทั้งหมดนี้ล้วนแล้วแต่เป็นนามที่ใช้เปรียบเทียบพระอุมาทั้งสิ้น พระอุมานั้นเป็นธิดาของพระหิมวัต (เขาหิมาลัย) กับนางเมนาหรือเมนกา

บางตำรับ*ว่า พระอิศวรสร้างพระอุมาขึ้นมาเอง โดยเอาพระหัตถ์ขวาลูบพระอุระของพระองค์ แล้วบังเกิดเป็นองค์พระอุมาขึ้น และถือกันว่าเป็นศักติของพระอิศวร ฉะนั้นจึงมีเครื่องหมายพระโยนีอยู่ด้วยกันกับศิวลึงค์ พระอุมามีโอรสกับพระศิวะสององค์ คือ พระคเณศ หรือที่เรียกกันว่า วิฆเนศวร (หัวเป็นช้าง) และ พระขันธกุมาร (สกันทะ)

พระอุมานี้ โดยมากมักทำไว้สามภาค คือ

ภาคพระแม่อุมา หรือพระมหาเทวี   ภาคทุรคา และภาคพระแม่กาลี

ภาคพระแม่กาลี หรือนางภัทรกาลี ซึ่งเป็นภาคที่ดุและน่ากลัว มีลักษณะกายอ้วนล่ำ แข็งแรง ผิวเนื้อดำ หน้าดุ สยายผมประบ่า มีสิบแขน (บางแห่งว่ามีสี่แขน) ถืออาวุธครบทุกมือ เช่น มือหนึ่งถือดาบ มือหนึ่งยกขึ้นประธานพร และอีกมือหนึ่งยกขึ้นต้อนรับผู้ที่บูชา เป็นต้น มีโลหิตหยดตามปาก อาภรณ์เป็นมือคนตัดสดๆมาร้อยประดับ และมีงูเป็นสังวาล บางมือก็ถือกระโหลกหรือหัวยักษ์ตัวใหม่ๆ บางทีก็เขียนเป็นรูปยืนเหยียบมหิษาอสูร

ในรูปเคารพที่ อัคนีและท่านโซมากราบไหว้ ในหน้า 54 นั้น เป็นตอนที่พระแม่กาลีนั้นจะไปปราบอสูรทารุณตนหนึ่ง อสูรตนนั้นมีฤทธิ์มาก ไม่ว่าพระนางฆ่ามันทีไร โลหิตของอสูรนั้นก็หยดลงบนแผ่นดินเกิดเป็นอสูรใหม่พันตน เพื่อแก้ไขไม่ให้เกิดอสูรขึ้นใหม่ พระนางจึงคอยสูบกินโลหิตอสูรตนนั้น มิให้ตกลงยังพื้นธรณีพร้อมกับสังหารอสูรตนนั้น ในที่สุดพระนางก็สามารถสังหารอสูรตนนั้นได้ ด้วยความร่าเริงบรรเทิงใจที่พระนางได้สังหารอสูรตนนั้นสำเร็จตามประสงค์ พระนางจึงแผลงฤทธิ์เป็นการฉลอง ในที่สุดก็ยกเท้าขึ้นจะกระทืบโลก เทวดาและมนุษย์ก็จะถึงซึ่งความพินาศ จึงได้พากันไปทูลพระศิวะ

พระศิวะไม่กล้าที่จะไปห้ามพระนาง แต่ก็รู้ว่าพระนางย่อมมีความเคารพต่อพระศิวะผู้เป็นเทพสวามี พระศิวะจึงลงไปนอนแทนพื้นโลกในขณะที่พระนางจะกระทืบเท้าลง จึงแลเห็นพระศิวะลงไปนอนอยู่แทบเท้าของพระนาง พระนางก็เลยไม่กล้ากระทืบลงไป โลกจึงอยู่รอดจนถึงทุกวันนี้

ในตอนที่พระแม่กาลีปราบยักษ์ทารุณตนนี้มักเขียนรูปพระแม่กาลีเป็นสี่มือ ถือคทายอดเป็นกระโหลกหัวคน อีกมือหนึ่งถือเศียรอสูร ผมยาวประบ่า ยืนแลบลิ้นมีโลหิตหยดตามปากเปรอะตามมือ (ในรูปที่ทำท่าแลบลิ้นนั้น เป็นภาคหนึ่งของอาการอาย หรือตกใจ ที่ได้เห็นพระศิวะลงไปนอนแทนพื้นโลก)

*คำว่าตำรับในที่นี้ก็คือตำรานะคะ

อ้างอิงประวัติพระแม่กาลี : เทวกำเนิด พระยาสัจจาภิรมย์ฯ (สรวง ศรีเพ็ญ)

เมื่อไร kuroshitsuji จะออกเล่มใหม่สักทีน้าอยากอ่านเร็วๆจัง รู้สึกตอนนี้ที่ญี่ปุ่นจะอยูที่เล่ม6แล้ว อยากอ่านอ๊ากกกกก

ได้ข่าวว่าชาวexteen เค้าเล่นJune write อยากเล่นเหมือนกันแต่ขอเปลี่ยนเป็นปลูกต้นถั่วงอกได้มั้ย ไม่ต้องดูแลมันมากก็โตอะไรอย่างเงี่ย 55+ เป็นประเภทชอบดองบล๊อก ถ้าเล่นชาตินี้จะโตมั้ยนี่ เอาไว้แวะไปรดน้ำให้คนอื่นแล้วกัน ^^